Er zijn momenten in het leven waarop alles samen lijkt te komen.
Voor mij is de zomer van 2026 zo’n zeldzaam moment.
Het momentum was al aan het opbouwen met de succesvolle verdediging van mijn Business Consulting-project, het hoogtepunt van maandenlang onderzoek, reflectie en persoonlijke groei. Het was een mijlpaal waar ik trots op was, maar het herinnerde me er ook aan dat de grootste waarde van een MBA niet de afsluitende verdediging is, maar de verandering in de manier waarop je denkt, vragen stelt en leiding geeft.
Kort daarna leverde ik mijn eindopdracht en het verslag over het leiderschapsontwikkelingstraject in, waarmee een intensieve en verrijkende MaastrichtMBA-traject van 18 maanden academisch werd afgerond. Tenminste, dat dacht ik.
In plaats van even rustig aan te doen om het te vieren, pakte ik mijn koffer en reisde ik naar Heilbronn, Duitsland, om deel te nemen aan de MBA World Summit. Het voelde minder als het einde van mijn MBA-traject en meer als het begin van een nieuw hoofdstuk.
De MBA World Summit, georganiseerd bij IPAI – een van Europa’s opkomende ecosystemen op het gebied van AI en innovatie – bracht honderd zorgvuldig geselecteerde MBA-deelnemers van toonaangevende business schools uit vijf continenten bijeen. Verschillende sectoren. Verschillende culturen. Verschillende perspectieven. Toch deelden we allemaal dezelfde ambitie: betere leiders worden in een wereld die wordt gekenmerkt door voortdurende verandering.
Wat de meeste indruk op me maakte, was niet de locatie of de vooraanstaande sprekers.
Het waren de gesprekken. Open. Nieuwsgierig. Respectvol.
Gesprekken waarin het ter discussie stellen van een idee nooit bedoeld was om iemand ongelijk te bewijzen, maar om iedereen te helpen anders te denken. Na elke discussie had ik minder zekerheden, maar wel betere vragen.
Op dat moment besefte ik dat leiderschap niet draait om het hebben van de beste antwoorden. Het gaat erom betere gesprekken op gang te brengen.
Een van de hoogtepunten van de top was de presentatie van mijn Leadership Laboratory. Daarbij maakte ik gebruik van de beroemde “Het wonder op de Hudson” case together with my own 3P-leiderschapsmodel (Aanwezigheid, Prioriteren, Beschermen), hebben we een vraag onderzocht waarmee elke leider vroeg of laat te maken krijgt:
Hoe kunnen we weloverwogen beslissingen nemen als er geen zekerheid is?
In plaats van een luchtvaartverhaal te analyseren, hebben we een menselijk verhaal onder de loep genomen.
Wat gebeurt er als informatie onvolledig is, de tijd beperkt is en elke beslissing gevolgen heeft?
De discussie zette de deelnemers aan tot nadenken over het vellen van een oordeel in onzekere situaties, situationeel bewustzijn, vertrouwen en de balans tussen analytisch denken en intuïtie wanneer elke seconde telt.
Aan het einde van de top kozen de deelnemers deze sessie tot een van de De drie beste presentaties van het Leadership Laboratory. Voor mij was die erkenning niet zozeer betekenisvol omdat mijn werk daarmee werd gewaardeerd, maar omdat het bevestigde dat zinvolle gesprekken over leiderschap nog lang na afloop van de sessie doorgaan.
Een paar weken later pakte ik mijn koffer weer in, ditmaal voor Maastricht. De eerste MaastrichtMBA Summer Conference voelde anders aan.
Gedurende drie inspirerende dagen kwamen medestudenten, alumni, docenten en gastsprekers bijeen om het thema ‘digitale veerkracht’ te verkennen en te bespreken hoe leiders hun weg kunnen vinden in een wereld die wordt gevormd door kunstmatige intelligentie, cyberbeveiliging, technologische innovatie en voortdurende verandering.
Maar afgezien van de inspirerende keynote-presentaties en de tot nadenken stemmende discussies lag de grootste waarde van de conferentie in iets veel eenvoudigers.
Mensen.
Toen ik daar tussen mijn medestudenten, docenten en alumni stond, besefte ik dat een MBA nooit alleen maar draait om het behalen van een diploma. Het gaat erom deel uit te maken van een levenslange gemeenschap van lerenden die elkaar blijven uitdagen, inspireren en ondersteunen.
Toen ik de kamer rondkeek, besefte ik dat het sterkste netwerk dat we hadden opgebouwd niet digitaal was. Het was een menselijk netwerk. Pas toen drong het echt tot me door.
Wat een zomer.
Nu ik mijn functie bij Global Quality Assurance bij JTI blijf uitoefenen, breng ik veel meer mee dan alleen een MBA-diploma.
Ik heb nieuwe vriendschappen gesloten.
Nieuwe invalshoeken.
Meer zelfvertrouwen.
Een wereldwijd netwerk dat mijn denkwijze zal blijven beïnvloeden.
En een nog sterkere overtuiging dat leiderschap niet wordt afgemeten aan hoeveel we weten, maar aan de positieve impact die we op anderen hebben.
Nu merk ik dat ik me erop voorbereid om in september weer mijn koffer in te pakken.
Deze keer is de bestemming weer Maastricht!
Niet voor een andere opdracht.
Niet voor een andere presentatie.
Maar om mijn afstuderen te vieren met mijn klasgenoten, docenten, vrienden en mijn geweldige familie, die allemaal deel hebben uitgemaakt van deze bijzondere reis van 18 maanden. Als ik terugkijk, besef ik dat mijn koffer veel meer bevatte dan alleen boeken en een laptop.
Er stonden vragen in.
Ervaringen.
Vriendschappen.
Zelfvertrouwen.
En een nieuwe manier van denken. Sommige trajecten worden afgesloten met een diploma.
De beste beginnen met wat je ermee gaat doen nadat je het hebt verdiend.
Het verhaal van Shima laat zien dat de MaastrichtMBA-ervaring veel verder reikt dan het behalen van het diploma. Het draait om voortdurend leren, betekenisvolle contacten en het opbouwen van het zelfvertrouwen om op een impactvolle manier leiding te geven. Klaar om je eigen reis te beginnen? Ontdek het hier wat MaastrichtMBA te bieden heeft.
